Mülteci Ruhum. Şiiri - Silezya Şiirleri

Hangi dilde, hangi cümleyle haykırayım inan bilmiyorum,
Kelimeler hükümsüz artık, sözcüklerim tükendi...
Gittiğin günden beri;
Yediğim lokma haram, içtiğim su zehir!

Yokluğunda nefessiz kaldım,
Kör ihtimallere ümit bağladım.
Ruhum, bedenini terk etmiş bir mülteci gibi
Başıboş geziyor şimdi bu yorgun sokaklarda.

Herkes "deli" diye gülüp geçiyor,
Aşktan anlamayan ne bilsin yüreğimdeki sızıyı...
Ben senin aşkından Aslı olmuşum,
Öyle divane olmuşum ki, kendimden bile vazgeçmişim.

Şimdi bir uçurumun tam eşiğinde,
Çığlık çığlığa seni çağırıyorum!
Çölde bir serap gibi...
Baktığım her yerde, her yüzde sadece seni görüyorum.

Duy sesimi, gör artık bu enkazı!
Ya çık gel, nefesim ol yeniden,
Ya da çek elini benden;
Bırak, bu sessiz uçurumda kaybolayım...

Silezya