eşkiyakoyakların ateşinde kaldı tabuların sürgünlediği şaibeli kimliğim
şimdi gözbebeğinin darağcına maphusluk bir efkarla devrilirim
göz çukurlarında gerillaca çarpıştığım koyakların yankısı hatırlamaz beni
saçların, yerkabuğundan fışkıran kardelençiçekleri kadar uzak
ve gözlerin, karanfillerin çiçeklendiği militan okyanuslar kadar ıslaktır
ah biryanım korkunççıbanlarla çürür öteyanım eşkıya yaralarda saklıdır…
bu şiir kanlanmış kasırganın korkunç uğultusundan çalıntıdır
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta