Mülhime2 Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

Ben ki yüreğine düştüm kazâra,
Sakla elden, çıkarma hiç nazara,
Tutup zincirimden beni pazara,
Sat, bir yanım sende kalsın mülhime.

Büsbütün çıkartma beni kalbinden,
İnsafa gel, anla gönül hâlinden,
Biraz sevgi, biraz merhametinden,
Kat, bir yanım sende kalsın mülhime.

Çok görmem sinemi yakışlarını,
Esirge istersen bakışlarını,
Meftûnu olduğum o kaşlarını,
Çat, bir yanım sende kalsın mülhime.

Yenik düşme talihin oyununa,
Bu aşkın vebâli kalır boynuna,
Solgun bir resmimi alıp koynuna,
Yat, bir yanım sende kalsın mülhime.

Kuruttun gürleyen sevda selimi,
Poyraza çevirdin bahar yelimi,
Tabutun dışında kalan elimi,
Tut, bir yanım sende kalsın mülhime.

Takıp saçlarına gamsız tâcını,
Bitecek sanırsın yürek acını,
Avuç avuç ayrılık ilacını,
Yut, bir yanım sende kalsın mülhime.

Ben de sevdim deyip başıma kakma,
Zaten kül eyledin, yeniden yakma,
Zahmet edip ardına dâhi bakma,
Git, bir yanım sende kalsın mülhime.

Yüreğime sen dokunmuştun ilkin,
Aşk kutsaldır deyip vermiştin telkin,
Âh etme de, bir ömür boyunca kin,
Güt, bir yanım sende kalsın mülhime.