Mukaddes bahar Şiiri - Dağlar Özügüç

Rüzgâr daha fazla taşıyamaz bu gizli öfkeyi
Yürekte yük olmuş duygular koparıp alır sevgiyi
Bir sevda masalı bayır aşağı dönünce
Sular önce dimdik duran ağaçları alır
İlk düşen dallar suya kapılır
Coşku arttıkça ağaçları kökünden söküp götürür
Sonra birden göğün rengi değişir,
Toprak yorgun bir iniltiye bürünür
Yıkıntıların ortasında zaman bile Soluklanmaya vakit bulamaz
Bir vakit serinliğine sığındığın o gölgeler
Hatıraların küle dönmüş haritası gibi savrulur rüzgâra
Yaralı yürek, yıkılan ormanın çığlığını içinde taşırken
O zaman anlaşılır;
İnsanın ruhunda sevdanın sabırla büyüyen
Bir damla merhametle kök salan
Mukaddes bir bahar olduğu