Mühürlü Sevdam Şiiri - Veysel Sari

Sözün bittiği o uçurumda yankıydın,
Fırtınada sığındığım en kuytu limandın.
Sen, ismini kimseye fısıldayamadığımdın;
Sen benim mühürlü sevdamsın.

Yıldızsız kalmışken kimsesiz yüreğim,
Tam yenik düşmüşken o yorgun kadere;
Bir nefes gibi doldun ömrüme aniden,
Sen, hiçbir lisanda tanımı olmayanımdın.

Kutsal bir emanet gibi sakladım seni,
Zamanın durduğu o derin sessizliktin.
Mısralara sığmayan gizli avuntum,
Sen benim mühürlü sevdamsın.

Zemheride açan o inatçı çiçek,
Kuruyan ruhuma mucizevi yağmurdun.
Dünyadaki tek soluğum, tek umudum;
Varlığından bile sakındığımdın benim.

Ey ufkumdaki sönmeyen ateşim,
Kalbime kazıdığım ezelî alın yazımsın.
Sensiz dünya dar, sensizlik koca bir boşluk;
Sen benim bu hayattaki en büyük sınavımdın.

Zamanın ötesinde gizli bir düğüm bu,
Kıyamet kopsa da sönmez bu ruhun közü.
Toprağa karışsa da bu yorgun beden,
Sonsuzlukta parlayan tek yeminimsin.

Öyle bir bağ ki bu, çözmeye ömür yetmez,
Sıratı geçse ruhum, senden öteye gitmez.
Mühürlendi bu sevda mahşer derinliğine;
Artık her iki dünyada, tek sözüm sensin benim.

Son nefesimde sadece seni haykırmak,
Saklı cennetimde sende tamamlanmak isterim.
Canımdaki can, mühürlü gerçeğim...
Adın bende "Seni Seviyorum" kalsın.