Ufkun kızıllığında batan güneşim
Solgun yıldızlarına alışık değilim
Dorukların sırtına sinmiş bir ay var
Mağrurluğunda yanıltan bir sessizlik
Ormanın derinliğinden kopan su gibi
İnleyerek akar içimde hasretin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta