Prangalı kederlerime... Hiç dinmeyen sızılarıma...
Kavrulmuş bozkırın çatlayan bağrına
Gökleri delip geçen hırçın zirvelere
Ruhumun her zerresini nakşettim!
Kimsesizliğimle... İçimdeki o kor yangınla...
Güneşin alazında boyun büken yabani otlara
Geçit vermeyen uçurumlara, dik yamaçlara...
Adını, bir mühür gibi kazıdım!
Nefesimle... Vazgeçmediğim o büyük yeminimle...
Gecenin en uzağındaki sönük kandillere
Mahzun bir yetimin dudağındaki buseye
Kırılgan bir çiçeğin en gizli tebessümüne
Destanımı hece hece işledim!
Hayatımla... Gözlerimdeki o ağır sakınışla...
Ak kavakların serin titreyişine
Hasretle beklenen o son menzile
Vuslatı bekleyen bembeyaz örtüme
Aşkımı, kördüğüm bir sır gibi gömdüm!
Arzu SEKİN
Arzu Sekin
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!