Mühlet Şiiri - Buğra Çalmabey

İşte o gün geldi
Sen de çekip gittin
Olmadık bir sebepten
Her şeyi mahvettin
​
Mühlet doldu; vuruldu mühür, kapandı defter.
Sessiz bir çığlık, kulakları sağır eder.
Boynu bükük sallanıyor ipte
Bir idam mahkûmunun haykırışları neye bedel?

​Sorun değil, ben zaten alışkındım.
Nasıl olsa belliydi sonu, demek kader bu.
Ağlamak bile gelmiyor içimden; yok tek bir hüzün ama
Madem istemiyordun, niye dedin Aşık'ım?
​
Bir ömür mutluluklar, eski dostum.