Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Harika mısralar..
Sanırım bizim de ardımızda...
Ölüm, zaman ormanının parsı.
Kimse elinden kurtulamayacak...Sevgiler sevgili Hatemi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta