Muhammet Kızılkaya Şiirleri - Şair Muham ...

Şiir Yarışması
4

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Muhammet Kızılkaya

Gökyüzünde süzülen, yıldızlara misafir şu uçağı pelerin
yapsam kendime.
Kaçıp kurtulsam hiçbir âdemoğlunun bilmediği bir yere.
Sıkıldım zira; tahakkümden, yoksulluktan, nefretleri
göğe yükselmiş çehrelerden.

Devamını Oku
Muhammet Kızılkaya

Geçerken şöyle bir uğrayayım sahile, dedim.
Ne tesadüftür ki, kimse uğramamış sahile.
Kendimi derin bir sessizliğe gömülmüş gibi hissettim.
Deniz gökyüzüne ayna olmuş âdeta.
Çıkardım ayakkabılarımı koydum bir kenara.

Devamını Oku
Muhammet Kızılkaya

Fakir olmak kötü değil ki!
Rüzgara karşı sürüyorum sarıya boyadığım bisikletimi.
Kıyafetlerim anlayacağın hep yırtık, kirli.
Daracık sokakların efendisi benim sanki!
Hep elinde çubuk dondurması olan o çocukmuşum gibi.

Devamını Oku
Muhammet Kızılkaya

Otobüsün farlarının ışığı sönük kalıyor,
gecenin zifiri karanlığında.
Yalnızca ben ve yaşlı şoför var koca arabada.
Ay ışığının altında, ağaçların koca dalları bir el gibi
pencerelere uzanıyor âdeta.
"Neredeyiz şoför?" diye soruyorum biraz korkakça.

Devamını Oku