Muhammed Arif Revaha Doğan Şiirleri

11

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

14 Şubat 2000'de Kayseri'de doğdum. İlkokul öğrenimimin 3 yılını Adıyaman İMKB İlkokulu'nda, kalan 2 yılını Kahramanmaraş Gazi İlkokulu'nda tamamladım. İlk şiirimsi çiziktirmeleri Gazi İlkokulu'nda okurken sürekli şehir değiştirmenin verdiği çocuksu hüzünle yazdım. Ortaokulu Kahramanmaraş Kahramankent Ortaokulu'nda okudum. 2018’de Denizli Erbakır Fen Lisesinden mezun oldum. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesinde eğitimimi sürdürmekteyim.

Muhammed Arif Revaha Doğan

Kış çökmüş tam üstüne kocamış koca şehrin
Korkusuzca yayılan karabasan misali.
Sessiz ve dar sokaklara yağan kar evlerin,
Koca çatılarında oynaşır dev hayali.

Herkes çekilmiş hanesine sıcak mı sıcak,

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Sıkıldım koca şehirlerden
Sonsuz kirden gürültüden.
Bir yer var aklımda ilgini cezbeden,
İstediğim tek şey bir parça huzur.

Koskocaman bir orman var orada,

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Ne aydınlığa açabilirim sırlarımı,
Ne de zifiri bir karanlığa.
Ne bir ağaca bağlayabilirim umutlarımı,
Ne de bırakabilirim bir suya.
Ne güneşe fısıldayabilirim duygularımı,
Ne de gecelerin umudu olan aya.

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Duvarları simsiyah kirlice bir oda
Odanın içinde loş bir ışık yanmakta
Kapkaranlık bir masa ışığın altında
İki adam, yok gibi, masanın iki başında.

Teki susuyor adamların boyuna

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Issız bir kış gecesi,
Gözlerim kapalı
Gök aydınlık
Kalbim kırk yamalı
Eskimiş bir kumaş
İki sevgili karşımdaki bankta

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Sesini duyduğum zaman
Zihnim sonsuz mısralar yazarken
Kalemim kilitleniyor
Bedenim gibi.
Neden?
Bana ne yapıyorsun

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Düşünceliyim; aya, yıldızlara,
Gecenin koyuluğuna bakıyorum.
Ve koyuluğun her anında,
O sonsuzluğa kapılıyorum
Sanki tüm derdimi, tasamı,
Asırlık dost gibi yıldızlara açıyorum.

Devamını Oku
Muhammed Arif Revaha Doğan

Gece ıssız,
Gök yıldızsız,
Deniz dalgasız,
Sokak köpekleri ruhsuz,
Ve ben sensiz.
İlkbahar neşeli olurdu,

Devamını Oku