Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hay kalemine ve yüreğine sağlık Üstadım. Zamane düzenbazlarını çok hoş ifade etmişsin. Ne faydaki bunların sayısı günden güne artıyor. Suç onların mı bizim mi bilmem. Teşekkürler. Tebrikler. Selam ve sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta