Müebbet Sırri Şiirleri - Şair Müebbet Sırri

Sana olan aşkımı anlatmamı istiyorsun. Öyle mi? Dinle o vakit.. Tövbeler bozdum.. Şiirler yazdım.. Ha.. bide uykusuz gecelerim oldu. Bu üçü yetmeli insana. Zira.. Tövbeler bozmak haşa.. Uykusuz kalmak, seni düşünmektendi. Ya şiir yazmak.. İşte o ... divanelerin işi değilmidir. Ben seni tenekeden değil nur tanem.. Adam gibi sevdim.. Müebbet Sırri

Madem müebbet dedik bu sırra, Sözü yarıda bırakmak olmaz. Dinle o vakit, nur tanem; Yüreğin sarsılsın bir kez daha. Tövbeleri bozup geçtiğim o yollar, Sırf senin eşiğine çıksın diyeydi. Gözüme haram kıldığım uykular, Rüyamda seni ziyan etmemek içindi. Şimdi soruyorsun ya yine; "Bu divanelik nereye kadar?" diye. Ucu görünmeyen bir uçurumun kenarında, Adını sayıklamak hangi kitabın işidir? Ben seni, Pazarlıksız, hesapsız, Vitrinlerde parlayan o sahte aşklar gibi değil; Toprağa düşen tohum gibi, Kefene sarılan beden gibi, Yani anlayacağın... İçime göme göme, adam gibi sevdim. Son söz niyetine: Ferman çıksa da namımıza, Bu yürek senden başkasına ne boyun eğer, Ne de tahliye ister... Müebbet Sırri

Sana bir şiir yazacağım demiştim. Seni anlatan.. İçinde adın geçmeyecek Belki hiçbir yerde yayimlanmayacak. Belki hiç kimse okumayacak. Kim olduğunu kimse bilmeyecek. Bileceksin ama dertlenip dertlenip sana yazdığımı. Aklına düşeceğim her an, Belki Konyaaltında.. Belki Boğa çayında. Anılarımıza dolu mekanlarda. Arkadaşların ile şen sohbetler ederken.. Baktığın yerlerde beni göreceksin. Yüzün solacak... Boğazın düğümlenecek.. Gözlerin dolacak... Okudukça anlayacaksın.. Bileceksin... bitmeseydi ne kadar mutlu olacağını. Dilin varmayacak itirafa, gururun dikilecek karşına. Sileceksin gözünden akan yaşları titrek elinle.. Ve anlayacaksın... Seni unutmadığımı ve çok özlediğimi. Müebbet Sırri

Gözler ısrarla etrafa bakıyor. Birini bekliyormuş gibi bir hal var. Yerdeki taşlara umutsuz tekmeler.. İnsanı kahretse gerek bu bekletmeler. İşte.. yine kalktı duramıyor yerinde. Sigarası yarı olmuş gömleğinin cebinde. Kolkola girmiş geziyor sevgililer. İnsanı kahretse gerek bu bekletmeler. Müebbet Sırri

Hayallere dalsam hiç uyanmasam. Üşüdüğümde yalnız sana sarılsam. Lutfetsen sevgini aşkına kansam. Yaslansam göğsüne hep orada kalsam. Anca o zaman doyarım sana. Müebbet Sırri

Kara bulut çökme üstüme, Mehtap benim... Sararan yapraklar düşmeyin üstüme, Yeşeren gönül benim... Geçmişler anılarda kalsın. Gelecek günler benim. Müebbet Sırri

Farkındamısın bilmem sen gözyaşlarımın. Aramıza girdiğinden beri uzaklıklıklar. Dünyamı hem yıktılar, hem kararttılar. İçimizdeki volkanı söndüremediler ikimizin. Matem tutma sana anlatacaklarım için. En zalim günlerimi yaşıyorum şu an. Gözlerim kan ağlıyor, yorgunum vede perişan. Üzerimden ayrılmıyor hiç kara bulutlar. Nedendir ayrılığımız bilmem birbirimizden. Artık çok uzaklardayız sen benden, ben senden. Yaşamak imkansız sensiz bu yad ellerde. Damağım kurudu artık, kan kusuyorum. Issız bir köşede kaldım Nurtanem. Neredesin seni bulamıyorum. Müebbet Sırri

O yerde... Her şeyi bitirdigimiz.. Bittiğini sandığımız o yer.. Dün akşam arkadaşlarla kahve içelim dedik. Her yerde sen vardın. O an anladım... Bende bitmemiş. Ya sende?.. Müebbet Sırri

Topladım sana ait olan ne varsa.. Ve.. Bir tek kibrit çöpü.. Sonra.. aklıma geldi birden. O, kenarları kıvrımlı, üzerinde zambak kabartmaları olan peçete.. Hani... gecenin 03:27:15 inde.. Yine böyle uykusuz bıraktığın bir gecede.. Hani.. kağıt bulamadigimdan üzerine şiir yazdığım... Hani.. okurken çok beğendiğin... Hani.. arabanın camını açık unuttuğumuz ve rüzgarın alıp götürdüğü. Ve DUR diye haykırışın. Ama duramamıştım. Takip mesafesinde arkadan gelen yüksek tonajlı araç olduğundan. Şimdi... durabilecekmiyim... Bilmiyorum. Müebbet Sırri