Müdürün Hanımı Şiiri - Muharrem Ayrancı 2

Müdürün Hanımı Türkü Hikayesi Kapıdan içeri adımını attığı ilk anda, yıllardır tanışıyormuşuz gibi bir sıcaklık kapladı ortalığı. Remziye teyze, yanında kızı Hicret ile misafirimiz olmuştu. Yüzündeki o anaç tebessüm ve gözlerindeki şefkatli bakışlar, insana yabancılık hissettirmeyecek kadar içten ve dert ortaktı. Geçirdiği ameliyat yüzünden adımlarını bastonuna dayanarak, yavaş ama vakur bir şekilde atıyordu. Yaşadığı fiziksel zorluğa rağmen etrafına yaydığı o tatlı huzur ve yaşama sevinci herkesin dikkatini çekiyordu. Sohbet derinleştikçe kendisine eşini sordum; eşinin müdürlükten emekli olduğunu öğrendiğimde aramızdaki bu tatlı muhabbet daha da renklendi. Kendisine dönüp, "Sana 'Müdürün Hanımı' diye bir türkü yazacağım Remziye teyze" dediğimde gözlerinin içi gülerek neşeyle meydan okudu: "Hadi bakalım, yaz da dinleyelim!" Bir ananın evladına baktığı o karşılıksız, sıcacık bakıştan ilhamla dökülen bu eser; Remziye teyzenin o tatlı dilli, nur yüzlü hallerine ve ilk görüşte kalbe kurulan o sarsılmaz gönül bağına yazılmış bir saygı ve sevgi nişanesidir.