Giderken Bedenini Götürürsün Ruhun Kalır Bende
Giderken bedenini götürürsün,
Ruhun kalır bende…
Ellerin uzaklara savrulsa da,
Parmaklarının izi hala avuçlarımda.
Gitmene İzin Vermeyeceğim
Gitmene izin vermeyeceğim,
hele gözlerinde yaş varken…
Sen ağlarken dünya susar,
güneş bile ışığını saklar,
Görmesinler Seni”
Sendeki güzelliği benden başka kimse görmesin yar,
Gözlerine düşen her ışık, kalbime kurulan bahar.
Bir gülüşünle yanar dünya, ama ben isterim ki,
Yalnızca ben olayım o yangında kül olan.
Gözümüze Baka Baka
Gözümüz gibi baktık biz sana,
Her adımında gölgesini sürükledik umutların,
Her düşüşünde elimizi uzattık,
Sıcak nefesimizle sardık kırık kalplerini.
**Gözyaşlarıma Dokunabilir misin?**
Gözlerimden süzülen her damla,
Bir hikâyenin sessiz çığlığı…
Belki duyamazsın fısıltılarımı,
Ama her biri seni anlatıyor.
Gri ve Siyah Arasında
Gri kirlenmiş bir beyaz mıydı,
yoksa iyileşmeye çalışan bir siyah mı?
Her bir renk bir soruydu,
her bir gölge bir hikâye.
Gündüz ve gece
Gündüz geceye sormuş,
“Yer değiştirelim mi?” diye…
Gece derin bir sessizlikle durmuş,
Sonra fısıldamış:
GÜVENDİM
Ne kimseye başımı eğdim,
Ne de bir başkasına haksızlık ettim ben.
Yolum hep doğruydu, niyetim temiz,
Ama işte kalbim… fazlasıyla saf, fazlasıyla derinden.
Hakkımı Helal Etmek mi?
Hakkımı helal etmek mi,
Yoksa suskun gecelerde
Yüreğimi yakıp kül eden
O büyük ahı dile getirmek mi?..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!