Affet Benliğim
Affet benliğim,
Sana bu yükleri omuzlatan,
Seni bin bir telaşın girdabına atan
Ve senin sessiz çığlıklarını duymayan
Ağlama Yeter Kadın”
Yorulmuşsun kadın,
Omuzlarında bir ömürün ağırlığı var.
Sırtında taşımışsın herkesi,
Ama kimse sormamış “Sen nasılsın?” diye.
Akıl Hastanesinde Bir Aşık
Delilik, bir gül gibi açtı avuçlarımda,
Aklımın kenarına oturdum,
Yüzümde terk edilişin mor çiçekleri.
Aldatılmış Kalem
Gecenin koynunda sessiz bir çığlık gibi,
Sızlıyor içimde unutulmuş anılar.
Adını sayıklıyorum boşluklara,
Senin varlığınla yokluğum arasında.
Bu Aşkın Bedeli
Bu aşkın bedelini neden tek bana ödetiyorsun,
Ey kader, ey hayat, ey zalim zaman?
Her adımımda yıkıntılar,
Her nefesimde kırık bir umut…
Ana Yüreği
Bir sabah kapıyı çaldılar usulca,
Haberci gözlerini yere eğmişti.
Bir ananın kalbine düştü kor gibi söz:
“Senin oğlun, halk için, düştü şehitliğe…”
Anne ve Çocuk
Bir sabahın ayazında, incecik bir örtüyle,
Uyanır çocuk, titreyerek, gözlerinde umut ile.
Annesi başucunda, yorgun ama dimdik,
Bir elinde dua, diğerinde ekmek kırıntısı gizlik.
Anneye Özlem
Sensiz geçen her gün,
bir ömürden kopmuş yarım bir nefes gibi.
Kulağımda hâlâ sesin,
avucumda sıcaklığın var sanıyorum,
Aşk Dediğin
Aşk dediğin, bir bakışla başlar bazen,
Bir kelimeye sığmaz, bir ömre sığmaz bazen.
Kalbin atışı değişir ansızın,
Dünya durur, zaman susar, sadece o kalır gözlerinde.
Aşk Dediğin Ulaşılamayandır
Aşk dediyin, göz göze gelip
Hiçbir zaman el ele tutuşamamaktır.
Sesini duyup da sarılamamak,
Rüyasında öpmek, uyanınca susmaktır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!