Mucize Şiiri - Serdar Tunçluer

Dua’mı hatırlarım,
Az önce akşam vakti,
Geçti altmış dakika,
Önce idi Ezan vakti,

Nasıldı ilk cümlesi,
Başladı tövbem ile,
Son kelimem Amin idi,
Cümle Alem üstüne,

Nasıl doldu diyemem,
Günün vakti erkenden,
Üç gündür diyen dile,
Ömrü tasdik edemem,

Bu ne mantık be adem,
Nasıl dersin sen bunu,
Birileri dinlerde,
Tasdik eder bu zulmu,

Bal gibide yaşadın ömür denen hakkını,
Sunma sakın bir daha boşuna bu talkımı,
Mahcubiyet seninki bahanendir bu üç gün,
Yalana doymamışsın yaşıyorsun günü dün,

Söyle bana tevellüt nedir bunca yaşadın,
Hani ömür üç günlük emanet mi bıraktın,
Sana ithaf sorular ne kadarda basitti,
Cevabın yoktu senin üç gün deyip salladın,

Sordular gençler sana dersleri olsun diye,
Ne anladın ömürden sen sen olda de diye,
Düşmüşken telaşına, azrailin vaktinin,
Ecel olmuş telaşın, mahcubiyet celalin,

Dur ben sana söyleyim, korkun kalksın bir anda,
Şahadettir tek sırrı ayetiyle kur’anda,
Lailahe illallah Muhammed’in suresi,
Muhammed Resul Allah Fetihtedir hanesi,

İşte ömrün boyunca bir tek cümle görevin,
Tevekküldür sadece İmandadır dileğin,
Aç bakalım görürsün Kur’andaki hikmeti,
Takip eder sureler Şahadetin Hikmeti,

Ondokuzda birisi ayeti mucizesi,
Yirmidokuz diğeri bir bak nerde gerisi,
Sadece bu mucize utandırsın bu seni,
Üç günlük ömür diye kandırma sen ademi…