Cümlelerle sadrımın arası açılmadan,
İhtimalleri soldurmadan başlıyorum yazmaya…
Gün içinde tekrar tekrar dönüyorum sana,
Kendi ışığını kısmadan, sesini susturmadan varıyorum dergaha,,
Keşfedilmeyi bekleyen bir derinliksin sen,
Ruhumu en derininden dönüştüren bir mucizesin…
İlk hikâyen değilim, biliyorum belki,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta