Aynasız Çeşmede bir Mahkûm
Müptezel kuyularında hayatın
gecenin kızıl leşleri
eşkiyalanır.
Bende Kalan
Soluma yar olan benmişim meğer,
O içimde ki yarım, tamamlanan.
Huzurla karşılanır canda canan,
Huşu başka ne olur — bende kalan.
Kaderin sorgularına yenildiğimden beri
Kendime bir sohbet arkadaşı edinmiyorum.
Düz ayak olmayan yerlerden
Bir ıslık mesafesi
Ellerim çivit mavisi
Geceler kapkara
Dizelerim geçer dö minör,
Si bemol.
Ellerim çivit mavisi...
Sen düşen bir yıldızın peşinde
koştun mu hiç?
Dilek tutarak?
Öyleyse
Kime küsüyorsun o yıldızı
Gül güzeli bağ gazeli
Dağlarımda mı karda kaldın
Açılmadı tomurcuğun
Sevdamdan mı yarım kaldın
Beni değil serap gördün
Gülü taze, bir Nihaldir.
Bağrıma sinmiş binnur ile
Düşmesin bir tel kirpiğinden
Sinem delinir
Yanarım ben eyvah ile
Kadehteki Hüküm
Verilen acı bir hükümdür bu;
-adımız yakalanma tutanağında,
katil zamanlara yazılı-
Her daim kader dersin önce.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!