Muammer Erkul Şiirleri - Şair Muammer Erkul

Biliyorum ki, işte bu sisin arkasında uzaklar... Bu sisin ardında özlediğim herşey...
Ve sen;
Sen bu sisin arkasındasın...
§
Sis basardı bir zamanlar uzakları...
.....

Halbuki geldim! .. Ordayım, iyi bak; uzanıver içine, tut elimden al beni! ..
.....
Uzakta mı sanıyorsun?
Değilim...
Uzakta mı sanıyordun?
Değildim!

Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..
§
Yağmur bırakmadan geçen bulutlar gibiydi zihnimdeki düşünceler; dilime düşmeyen, sözcüklere dönüşmeyen! ..
Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..
§
Her zaman fazla oldu söyleyemediklerim, söyleyebildiklerimden! ..

Sorular, cevapları sevmez...
Çünkü cevaplar “eceli”dir soruların!
Sorular cevapları sevmez...
Çünkü karın güneşi sevmediği gibi;
cevaplar ısıttığında, sorular erir! ..
...............

Ahhh! .. Keşke, 'içimize' yazılsa her satır. İçimize söylense her sözzz, , , ve içimiz; 'duymayı' öğrense! ..
.....
Sonra, dinlemeyi öğrense... Ve sonra;
İşittiklerini anlamayı öğrense! ..
§
Sen, benim gülümsün; anlarsan...

Sokulmadan kollarımın arasına, nereden bileceksin ki sen; sıcağı? ..
Ve dokunmadan dudaklarıma;
Yumuşağı? ..
§
Yüreğimde; gözyaşların, gözyaşlarımla kucaklaşmış yatıyor! ..
Kalbimi dinle! .. Kalbimi dinle! ..

Geniiiş ve yeşil tarlalar gibi yayılmıştı içim...
Her tarafımda, ayrı bir damakla sevişecek mahsuller yetişiyordu.
§
Ve bir gün kamaştı gözlerim...
Kulaklarım uğuldadı;
Çünkü sen, büyük bir tarrakayla göğsüme düştün! ..

Soğuk; oğlak gibi diridir... El değmemiş, dil değmemiş filizlerle beslenen bir beyaz oğlak gibi, dipdiri! ..
§
Soğuk; ısrar üstüne, tutku üstüne, vazgeçmeyiştir ve soğuk; önünde durulmayıştır! ..
Soğuk; teni deleer, cana değer ve candaki canana erer...
§
Ben? ..

Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı?

Öksürmeli miydi vapur dumanlarından, şarkılardan çıkmış martılar? ..
Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı? ..

Köşe başındaki esmer kadın şaşkın; bir çiçek alamayacak kadar” vakitsizliklere!

Husule gelmiş; Ama orda... Bir bulutun “hayalden beden”ine tutunmuş... Ve bırakmak için ellerini en küçük ısı farkını bekleyen, düşmemiş bir yağmur damlası gibi bakıyordun ya bana;
Pırıl pırıl titreyerek! ..
§
Hani koşuyordum ya, yağmur altında sırılsıklam; ve bir yandan da ağırlaşan giysilerimden kurtulmaya çalışarak...
Hani seni görmeye çalışıyordum ya zaten, yere düştüğümde;
Başım havadaydı, gözüm yukarıdaydı, ve canım avucumdaydı hani! ..