Muallim Şiiri - Ahmet Karakuş

Sabah kalk,
Karanlıksa lambayı yak,
Elini yüzünü güzelce yıka.
Ha birde,
Dün geceden üşenip boş ver dediğin,
Gömleğinin ütüsünü unutma.

Yaşın ala, huyun bala,
Boyun posun yerinde.
Kısmet işi belli olmaz!
Hayatı hep heybeden yaşayacak değilsin.

Hava soğuk üşenirsen kalkmaya,
Aval aval yarım saat yürürsün,
Geç kalırsın işine
Ceketinin sol cebinde tarak var.
Saçını taramayı sakın unutma.

Pantolonun ütüsüz,
Gömleğin hep kırışık.
Mecnun gibisin valla,
Aklın karma karışık.
Gören seni sanıyor aşık.
Senin bu yaptığın,
Ayıptır be kardeşim.
Yazık valla endamına boyuna.
İnat etme, ayak uydur,
Bu dünyanın suyuna.

Arkadaşım
Halim yaman.
Ben feleğin çemberinden geçmişim.
Ben ekmeği yemeğe bana bana yiyorum.
Sen hangi sofada tıpış tıpış yürüdün?
Hangi paşanın konağında büyüdün ?
Bilemem.
Bir şey varsa bildiğim,
Dünya fani, ölüm ani,
Yürü be muallim, kim tutar seni.