Mu'hâfız Şiiri - Adil İslamoğlu

İnmeden gözüme perde,
Bir perde çekeyim nefsime.
Salıverip dünyanın yağlı ipini,
Sarılayım Kur’ân’ın rahmet ipine.
Fânî olan ne varsa,
Kayıp gitsin ellerimden,
Bâkî olana bağlansın gönlüm,
Vahyin Nûru süzülsün sözlerimden...

Her kişi Hâfız olur ama,
Her Hâfız olamaz Mu’Hâfız.
Gönül gözüyle Kur’ân’a bakan,
Sevgiliyi ﷺ bulur yanı başında apansız.
Bunca derdin, bunca kederin zulmün tamda ortasındayız,
Asr-ı Saâdet’te değiliz belki ama,
Rasûlullah’ın ﷺ “kardeşlerim” dediği
O çağdayız...

Zaman değişse de değişmez
Vahyin gönüllerdeki sedâsı,
Karanlık çoğalsa da sönmez
Kur’ân’ın gönüllerdeki ziyâsı.
Biz ki çağın savurduğu kalabalıklar içinde, Mus’ab’ın rüyasıyız,
Bedir’de, Uhud’da Sevgili’nin ﷺ ardında,
Şehadeti arzulayan bir avuç Müslümanız...