yarinlarin ardinda kaybolan bir zeybegin,
aglayisiyla gecen mazisi…
o daglar zirvesinde kosan,
atinin arkasinda,
deyuler ceken zevcesi,
ve ben, ne olurdu sanki sensiz gecen ben,
ve sen kokan o kavaklarin altinda bagli efsanem,
bir gelip beni aglatan,
belkide yarini olmayan gecede gecen,
ben,
onlar
ve nihayetinde sen...............
yüzyillarin ardina koyulup, güzel bir zamanin pesinde,
sen, ben, yerde kalan kanim,
ve cansiz bedenim
bilemezsin o an neler hissettigimi,
susma konus,
saclari o günde agiran
kara yazilim
sensiz kapanan gözlerimi alip gitsinler istedim
sen ve ben kaldik
bu öykünün icinde,
kir cicekleri bürünmüs bedenim,
ve ben...
ne olurdu sanki sensiz gecen ben,
ve sen kokan o kavaklarin altinda bagli efsanem,
ölümsüz bir aski anlatan,
zamansiz bir mekanda gecen,
ben,
onlar
ve nihayetinde sen...............
08.12.2003
Serdar TekinKayıt Tarihi : 1.12.2013 01:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!