Mor Dağlara Hasret Şiiri - Kenan Gezici

Dündü seyrine daldığım ufuktaki mor dağlar.
Ovada, şehirde kararmış suları, olmuş yalnızlık yeri.
Bana huzur namına bırakmadı bir çul miras.
Ne kendine ne bana olmadı pek bir hayrı.
Vahşi doğa, hani korkular yuvasıydı orman.
Niçin içimde dolaşıyor dağ başı yalnızlığı.
Sadece küskün mü sandınız hey hat hayır.
Şu insafsızca şehirleri medeniyet yuvası saydınız.
Yaşaması için çiçeği saksıya mahkûm ettiniz.
Ettiniz, eylediniz başına, ağacın neler getirdiniz.
Bir yudum su, bir parça güneşe mahrum ettiniz.
Bana sade su bir parça ışık yetmez.
Hangi elimden aldığınızı saysam bitmez.

Kenan Gezici 04/03/2026