cam kırıkları parmaklarımı parçalıyor..ve hiçbiri sormuyor kanımın neden eflatun aktığını..ve gözyaşlarımın siyahlığını..çünkü yaşam kadar bende mor günler geçirdim,eflatuna dönüştürdüm biraz beyaz katarak..bi kedinin karanlığını gözyaşı edindim yavaşca zorlaşarak
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Tek kelime ile süper şairimizi kutluyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta