hep aynı acı monotonya
hep aynı
hep aynı kanayış
aynı yerden
aynı saatte
yetmedi
bir de martı çığlıkları esir aldı
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




zamanın durduğu ve kanamanın başladığı an..
dinmeyen kanamalara da,en iyi ilaçtır zaman,
şimdi bütün sözler avuntusuz ve kanatır seni
öyle bir el uzanır ki birgün,tüm yaralarını saran
.......tebrikler...
zamanın dırduğu o an
derin bir yara gibi şiirin
hiç durmadan kanayan..
Gönül ışığınızla aydınlanmış olan bu güzel sayfanızdaki harika şiirinizi zevkle okudum. Sizi kutlarım. Tam puan, Bilal Esen
7
değişmeyen tek şey değişimin kendisiydi güya işte şairem ne güzel söylemiş herşey yerli yerinde her acı monotonya tebrikler saygılarımla baki selamlar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta