Monad
Bir kızıl rüzgâr geçer ruhumdan hülyaya doğru,
Ruhum kendi göğünün tek Simurg'u olmuş gibi.
Sessizce silinir yeryüzünün gölgeleri,
Zaman, zamanın ötesinde bir anmış gibi.
Kaf Dağı’nı aşar her kanat vuruşunda zaman,
Yeryüzü sisli bir iz, uzakta kalmış gibi.
Toplar kendi küllerini düştüğü yangınlardan,
Sonsuz bir sessizliğe yelken açmış gibi.
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 05:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)