Monad Şiiri - Aylin Köseoğlu Yılmaz

Aylin Köseoğlu Yılmaz
26

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Monad

Mevsim ölür çingeneler çadırlar ve ağıtlarla
boş yerlerde kazıklar mezar taşlarıdır zamanın
sular binlerce çatlağını kapatmaya koşar geçmişin
başka mevsime doğru bir şölen
bir kara eğlence
Kararan hava yeryüzüne benzer gitgide
koyulardan makyaj birinde
diğerinin sırtında siyahtan bir kıştır kasvet
üzülenler mi sevinenler mi dökülen içler midir aşk
kaybolanlar yapraklara yazılan yeşil şiirler
bilmem kaçıncı sayfada silinirler
bir kapı dışarı midyeler sonra kim bilir ne zaman içeri
ve kim bilir kimin keyfine koştur dur şimdi
baştan ayağa karanfil
söylemiştim en kötüsü bu kaçtığına muhtaç
ne sen ne ben ne de biz
söylemiştim şarap ve adagio sırasıyla anlatırlar
üst üste istifli neşesizlikler
bir de düzenli ki hiç yoktan iyi gibi
benliğe yapışan sülüğe övgü
al işte, sevmiyorum seni ama çıkarsızım
inkar etmenin yolunu yedin bitirdin yazık
o zaman söyle şimdi çanları çalsınlar
o da benden değil ya, boşver
geri dönmek olur mu paldır küldür itiraf ederken
sesleri duyulsun
o da unutmak ya, onu da boşver
söyle diyorum çanları çalsınlar
sesleri duyulsun
utansınlar
alnının terazisi dağılıyor çocuğun
geldi mi o an kaşlarıyla balık tutacak
soyunacak
hazırlansınlar
gerçi kayıp yok olacak ışıltısız aydınlıkta onca güzel şey
onca sevgili onca yalan
bek ki sevsinler od'u olmayan evlerin çıplaklığını
denizlere gömülü ayak bıraksın onları
gökyüzünden tarih yağsın kısa
uzaklıklar soldukça unutur gidersin ya
tutuşup yok olsunlar onlar da zamanda
söylemiştim, adios nonino
ölüm gibidir unutmak da

. . .

Aylin Köseoğlu Yılmaz
Kayıt Tarihi : 1.6.2020 10:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!