Yazmayacağım dedim, yazamıyorum.
Dayanamadım gene yazıyorum.
Ne var bilmem şu mısralarda,
kendimi onlarla yaşıyor sanıyorum.
Sanki bana güç veriyorlar,
Sanki bana el veriyorlar, bel veriyorlar.
Onları çok seviyorum.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Aaaaaaaa. Bak şimdi olmadı.. Hem böyle güzel dizeler yazacaksın. Hem yazmak istemeyeceksin.. Yazmazsan biz ne okuyalım?... Yaz ki hayat bulasın!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta