Asırlar evvel olduğum gibi bugün de bir Firavunun esiriyim, Sonunda olur muyum ki bir Yusufun teslimiyeti ,
İflah olmadılar hep bir tarafa savurdular bedenleri ,
Neydi hüznün, kırgınlığın, yetim kalmanın rengi..
Nasırlı kalpler ..
Hep parça parça bölünmekteyim .
Diller lâl olmuş uzaktan uzaktan izlenmekteyim .
Geride gözü yaşlı Züleyhalar bırakıverdim .
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta