Sen bir lokomotif gibisin
Ben de bir vagon gibiyim
Kömür karası o tatlı gözlerini
Gördüğüm ilk anda sevgilim
Safi bir aşkla bağlandı sana
Kelepçelendi yüreğim!
Sonra bir garip mecnun gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu versiyonu Sunay Beyin şiirine nazire olamamış. Ondan bağımsız, yalın bir dille anlatılmış hüzünlü duygularınız var.
Kolay gele..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta