Bu memlekette kimse kimsenin derdine ortak değil aslında,
herkes bir rolün peşinde.
Sever gibi,
düşünür gibi,
üzülür gibi...
"Miş"lerle kurulmuş koca bir hayat.
Gözler başka yere bakar,
diller başka türkü söyler,
yüzlerde merhamet maskesi,
içerde taş kesilmiş yürekler.
Birinin canı yanar,
öteki seyirlik bir manzara bulmuş gibi bakar.
Dostluk desen, menfaat kadar sürer.
Aşk desen, yalnızlığa dayanma bahanesi.
Vicdan desen,
çoktan kaldırılmış raflardan.
Herkes birbirine insan görünür,
ama kimse kimsenin yükünü taşımaz.
Bu ülkede en çok da samimiyet öldü;
ardından yas tutan bile olmadı.
Şimdi sokaklar kalabalık,
yürekler tenha.
Ve herkes,
birbirini umursuyormuş gibi yaparak
kendi yalnızlığına dönüyor.
Muhsin yener
West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
Devamını Oku
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta