Yokluğun yüreğime taş oldu gitmez sızın
Onbir yıldır beraber yaşadık kışın yazın
Seni ebediyete yolcu eyledik bu güzün
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
☆
Ani oldu bu gidiş birden bire yıkıldım
Bakıp durduğun yere yokluğunla sıkıldım
Oradaymışın gibi öylesine bakındım
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
☆
Evimizde neşeydin sen bir serçeden öte
Beraber gittik geldik çok silaya gurbete
Varlığınla mutluyduk erişirdik saadete
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
19 Eylül 2025
Nurettin Polat ÇamlıbelKayıt Tarihi : 9.12.2025 11:13:00
Şiiri Değerlendir
© N. Polat Çamlıbel. Bu şiir özgün eserimdir. 5846 sayılı FSEK kapsamında korunmaktadır. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz ve yayımlanamaz. Tüm hakları saklıdır.
2014 Yılında Annesi tarafından terk edilen yavru bir serçenin Bebe Bisküvüsü ve süt ile büyütülerek 2 kez doğaya salınıp geri gelmesi, sonucu ailemizle birlikte onbir yıl yaşayıp sonsuzluğa giden minik Serçemin Ardından yazılan şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!