Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanın hep işleri ters giderse hayalleri hep yıkılırsa dünyası zindan olur neden
Diye sormadan edemez eller mutlu iken ben neden böyleyim der ve işin içinden
Çıkılmaz olur dünya kimilerine cennet iken kimilerine zindandır kurtulmak da
Elimizde değildir sabır sabır nereye kadar insan kahrolup ağlamaktan başka da
Bir şey yapamıyor dünya acımasız bir dünya gönlüne sağlık tebrikler selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta