Ne olurdu kalbin bende kalsa emanet,
Usandım artık bitsin gönlümdeki esaret.
Umut bağlama tahtına tacına gayret,
Dön riyakar özünden, kalma bu nihayet .
Bulutlar yalancı, yağmaz bize emanet,
Dilerim Tanrı’dan, bir yağmur yağsa…
Usulca, sen duymadan başlasa —
bir mektup gibi açılmadan,
bir şarkı gibi çalmadan.
Dudaklarına düşse ilk damlası,
benim yerime bir buseyle erise.
Siz ne bilirsiniz ki,
Hangi hicranın hırsıyla yandığımı,
Hangi taş sokaklarda savrulup sustuğumu,
Issız bir köşeye sessizce sığındığımı,
Ve satırları sızıyla, gölgelerle yoğurduğumu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!