Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaktın beni yalan ile
Yanmam daha kahrolası!
Yakalandın falan ile...
Kanmam daha kahrolası!

Bundan öte yutar mıyım?

İnsan düşünsel varlık cevap arar her şeye!
Vahyin rehberliğini hep unutup duruyor
Aciz ve bitkin halde yığılır bir köşeye
Aradığı cevabı bilmeyenden soruyor!

Hani “körler sağırlar birbirini ağırlar”

İlmin önemi!

Cennete giden bir yol, gurbette arkadaştır
Düşmana karşı siper gözler için ziyadır.
İki cihanda necat, yalnızlıkta sırdaştır.
İlim haddi bilmektir, çünkü ilim hayadır!

Şunu bil İsmail heccavım heccav!
Bu sanatı bırak yazma mı dersin?
Meramımı yazdım nedir bu cav, cav!
Yılanı çıyanı ezme mi dersin?

Her türlü komplo'yla hile denemiş

Zulmün tahakkümünde inlerken nice canlar
Feryadı, figanları dinlenmiyor ne çare!
Cesetler parçalanıp, akarken onca kanlar
Gözlerimiz birazcık nemlenmiyor ne çare!

Filistin Suriye’de Yemen’de ve Irak’ta

Kuru yaprağa dönen, gönlüme fermanım yok
Dağ tepeyi aşarak aştığı göl hayırsız
Kendimi koruyacak, takatim dermanım yok
Bunca yeşillik varken düştüğü çöl hayırsız

Küçücük bir bardakta fırtına estirilmez

Yükseklere çıkıp eyledin seyran
Her şeyi içine sığdırdın gönül
Vefasız bir yâre olunca hayran
Bana elemleri yığdırdın gönül

Sen bana keder mi çile mi oldun

Gördüğün şu yangını ışık sanma meleğim
Üzerine gelirsen yanarsın kelebeğim
Senin mutluluğundur yalnız benim dileğim
Sil gözünün yaşını dünyaya bir daha bak
Yangın ışığı değil kendi ışığını yak!

Varsun deyi kapatamam gözumi
Bura çarşum bura benum pazarum
Kızarurmiş üzum baksa üzumi
Huyum budur zannetma ki azarum

Gözluğumi geturmedum göremem

Bana yazma diyen aptal!
Senin yazma yetkin var mı?
Yazdıkların olmuş iptal!
Varlığınla katkın var mı?

Her zokayı yutuyorsun!