Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

O senin görüşün, o senin dünyan
Hoşuma giderse güler geçerim
İstediğin yöne gönlünce dön yan
Külünü düşünme eler geçerim

İstediğin yere kafanı tosla

Yere çöp atan kadar alçak yoktur alemde!
Zehredip dünya’mızı mikropla dolduruyor
Bunların yüzündendir yaratıklar elemde
Ufak sanılan şeyler doğayı öldürüyor

Çevre korunmalı ki, gelecek de korunsun!

Hıristiyan’a söz yok hatta tebrik ederim
Derim ki sizin yeni yılınız kutlu olsun!
Şimdi kalkıp da sözde Müslüman’a ne derim
Yakışan şu ki: “yeni yolunuz” kutlu olsun!

Bizi kötülemeye çok gayret ediyorlar

Utanmaza yüz bin kelam söylesen de kar etmez!
Senin sözün söz sayılmaz, yorulma be arkadaş!
Yuh de gitsin, tüh de gitsin, imansızsa ar etmez!
Sessiz çığlıklar duyulmaz, kurulma be arkadaş!

İçimizde hainler var devlete göz kestirmiş

Şiir diye küfür yazar habersiz!
Şirke düşer, dinden çıkar zavallı!
Düşeceği yeri kazar habersiz!
Kendini hem eli yakar zavallı!

Hayvani bir hisle söyler sözünü

İnsanî ilkelerle bağdaşmayan haliyle
İnsanlıktan dem vuran zatlara şaşıyorum
Ona buna sataşıp yaralarken diliyle!
İncitip gönül kıran zatlara şaşıyorum!

Hayatı dar açıdan bakıp öyle yorumlar

Gönülsüz!

Menfidir ihtilâfı hırs ile şiddet ile
Yüzüne güler ama, kuyu kazar gönülsüz!
Daimî kin ve nefret, doludur hiddet ile

Hayvanlar mı şehre inmiş, yoksa biz
Ormanları çalıp şehir mi ettik?
Her canlıya hayat eğer haksa biz
Doğayı kirletip zehir mi ettik?

Durdukça yenilenir hayatın kuralları
Cehalete vefanın âlemi yok uşağum!
İpleri gerip durur fitnenin kralları
Hâl böyleyken tufanın âlemi yok uşağum!

Bir yandan insafsızlar masumları vuruyor

Hainleri kovalayıp yakala!
İzlerini sür uşağum, gün bu gün!
Gerisini bırak kurda çakala
Leşlerini ser uşağum, gün bu gün!

Uyuyanlar uyur iken uyanıp