Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kararı verirken feraset ile
Yüzüncü yıl marşı yazalım haydi!
Vatan sevgisiyle hamaset ile

Söz verilen sütten birkaç katreyi
Görmedik sırada sucunuz mu var
Bize verin derken zekât, fitreyi
Kandıracak gafil hacınız mı var

Zarif, ince iyi huylu bir nesil
Ze kuşağı demek yetersiz kalır!
Altın gibi şefik müşfik velhasıl
Ze kuşağı demek yetersiz kalır!

Zenginlik malda değil!

Zengindi velakin huzuru yoktu
Sürekli meşguldü işleri çoktu

Gecesi gündüzü vakti belirsiz

Zayıf olan bünyeye ağır gelir her bir yük
Taşıyanlar taşıyor yazık olur beline
Merhem yararsız olur yara olursa büyük
Kaşıyanlar kaşıyor bu da böyle biline!

Yemek tarif olurken durup izler acizler

İnsana çok benzer, adam değildir!
Kendini muhterem sanır zevzekler!
Erkekçe davranmaz, madam değildir
Kılıbık der seni kınar zevzekler!

Her söze karışır, kafadan atar

Zaman mefhumu!

Herkesin yirmi dört saati vardır
Kimi fark ediyor kimi etmiyor!
Yoğun olanların zamanı dardır
Yapacak çok şey var vakit yetmiyor

Saygısız çirkef sözler söylerken edepsizler
Buna kılıf arayan “kütüklere” yuh olsun!
Fikir özgürlüğünden dem vururken densizler
Gündem olmak isteyen “bitiklere” yuh olsun!

Yunan’ın bize karşı tutumu fevri değil
Diyecek sözü de yok zekası sivri değil

Bir şey kaynatılıyor onları bir kuran var

Melanet işlenir göz göre göre
İnsanlık ölüyor, ölüyor heyhat!
Birleşmiş illetler boş vere vere
Bigâne kalıyor kalıyor heyhat!

Şımaran katiller zehir dökerek!