Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Uşağum 104.

İnsanlarla geçinmek hem basittir hem kolay
Bamteline dokunma gerisi mühim değil!
Saygın kişi olursun kimse de etmez alay
Bir işaret takınma, gerisi mühim değil!

Uşağum 105.

Her başına gelenden mutlaka bir ibret al!
Şerde de hayrı düşün demeden “vay” uşağum!
Telaşa kapılmadan her dem soğukkanlı kal
Her şeyi çözemezsin zamana “yay” uşağum!

Uşağum 105.

Milletlerin tümü bize düşmandır
Biliyorsan uyan artık uşağum!
Boş verenler neticede pişmandır
Oluyorsun uyan artık uşağum!

Uşağum 107.

Söz sahibi olmuş haramzadeler
Haddi hududunu, aşar Uşağum!
Sağlam temelleri sarsıp zedeler
İçimizde şeytan yaşar Uşağum!

Et türlendi!

Baş hayvanlar ne etsin kuruttular neslini
Hırsız halkı soymanın telaşında, uşağum!
Yediğimiz etlerin kimse bilmez aslını!
Satana güven yoktur ne işinde, uşağum!

Uşağum 111.

Kardeş diye kim bakarsa birine!
Azarlayıp çıkışır mı uşağum?
Sadık olan öyle körü körüne
Birbiriyle çekişir mi uşağum?

Uşağum 112.

Ok yaydan fırladı ne yapsalar boş!
Titredik, kükredik, aydık uşağum!
Yüz yıldır uyuduk olmasa da hoş!
Bu süreyi fetret saydık uşağum!

Uşağum 113.


Varlığın düşmanları rahatsız edip durur
Diken olup onların gözüne “bat” uşağum!
Bizleri mest ediyor, yeter bize bu gurur

Uşağum 115.

Kul rızkını bitirmeden ölemez
Perhizini bozmayasın uşağum!
Bugün yarın ne olacak bilemez
Şaşkın halde gezmeyesin uşağum!

Uşağum 116.

Bencillik yaparak şımarıp azan
Kitabını sağdan almaz uşağum!
Allah’ın koyduğu düzeni bozan
Zalimler cezasız kalmaz uşağum!