MİHRAP
Her anı, hali hazdan, o güzeli özlesem;
Bahçede, koridorda, akseder hevesiyle.
Bir anıdan canlanır o en tatlı sesiyle.
Nerde olsam, baksam, o, mihrap gözler önünde.
O rüya duruyor, beş vakit şevk zamanında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta