Yıkıldı birer birer, her yer enkaz oldu
İnsanlar kendini, enkaz altında buldu
Zamansız ölümle, nice fidanlar soldu
Enkaz altında kaldık, ciğerim yanıyor
Müteahhit rüşvetle, binayı yaparken
Yalancı demişsin, bana gelmeden
Affedemem, sebebini demeden
Gidemesin asla, ben istemeden
Atamazsın asla, beni kalbinden
Ateş olup yakar, bu sevgi denen
Hatırla ayrıldığımız, geceyi
Dile dolanan, sihirli heceyi
Kimse çözemedi, bu bilmeceyi
Seni görüp o an, ağladım yine
Geceler karanlık, ruhumu boğar
Boşuna ağlama, gözyaşını görmezler
Emekli ne yer ne içer, onu bilmezler
Kendileri yerler, emekliye vermezler
Oturup sen bu derdine, ağla emekli
Yürümeyi unuttuk, hal kalmadı dizde
Yaktın be sevgilim, sen beni yaktın
Coşkun bir sel oldun, kalbime aktın
Sığmadın bendine, bendini yıktın
Al bu can senindir, yeter ağlama
Sitem etme bana, seversin gülü
Gönül bahçesinde, güllerim soldu
Tam gülecek yerde, dert çile buldu
Belli ki dünyada, zamanım doldu
Geldim gidiyorum, duyun be dostlar
Sağlamsa kişinin, temelde özü
Beni kalbine koyacak, yerin dar mıydı?
Senelerce sitem eden, hep o yar mıydı?
Aşkımızı bir kalemde, silmek var mıydı?
Yıllarca çektirdin bana, yazıklar olsun
Çağırsaydın sen beni, Fizan’a gelirdim
Dağ tepe düz olur, ovalar bitmez
Kaderim kötüdür, gün bana yetmez
Satsam bu derdimi, beş para etmez
Bir tek sen bilirsin, ağlama Anne
Yeterli derdim var, başka bulmasın
Ağlama sen, yazıktır gözyaşına
Yazık olur sonra, bu genç yaşına
Aklar düştüğünde, siyah saçına
İstemem akmasın, gözünde yaşlar
Her lafa bakıp, kafana takarsan
Günah değildir ki, birini sevmek
Hiç yakışır mı böyle, isyan etmek
Adamı öldürür, bırakıp gitmek
Acırım halini, düşersen derde
Kırık kalbim, aşkın ile doludur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!