GÜL DEDE GÜLEYİM
Yıllarca çabaladım ben, bir gün huzur olmadı
Açken hamal gibi çalıştım, hiç yüzüm gülmedi
Gündelik çalışıp yedim, kesem bir gün dolmadı
Bir gün zalim kader bana, gül demedi güleyim
Dertli bir nağmesin, sazım telinde
Çalarım söylerim, nağme dilimde
Kaybolup giderim, gurbet elinde
Karanlık gecede, umut ararım
Ağlayıp gezerken, gurbet elinde
Asla bu sevdamı, anlatamam sana
Zaten yüzüm gülmedi, aşkımdan yana
Çile çekmeye geldim, yalan dünyaya
Güldürmez zalim felek, yüzümü benim
Sevmek bir yana dursun, bu kahır niye
Yıllarca sevdim, büyük bir aşkla
Kalpteki yerin, bende bir başka
Gözden uzakta, yapsanda şaka
Güldürmez felek, yıllarca beni
Ayrılık başta, ölümden beter
Gönülden yaraladın beni, düştüm eline
İnan kapıldım gidiyorum, aşkın seline
Bana beddua etmişsin, yakışmaz diline
Aşkımı çaldın benden, seni gönül hırsızı
Seninle birlikteyken, aşka doyduk diyemem
Her nere gidersem, beni görmüyor
Kimle konuşacak, onu bilmiyor
Altmışına girmiş, aklı ermiyor
Anlamıyor beni, gönül ne yapsın
Ne söylediysem hep, boşa nafile
Derinden derine, ah çekip ağlar
Kalbimin içini, yaralar bağlar
Çekilen o acı, yüreğim dağlar
Dertli dertli akar, gönül pınarım
Aşk şerbeti içtik, yaz sonlarında
O ne güzellikti sevgilim, başım döndürdün
Kalbimde yanan ateşi, ne çabuk söndürdün
Seni çok seviyordum inan, beni öldürdün
İnan o yüzünü, bir daha görmeyeceğim
Kırık kalbim ile, yıllarca bekledim seni
Hanem viran olmuş, gittim gideli
Kime ne sorduysam, dediler deli
Durmadan akıyor, gözümün seli
Kör olup bunları, görmez olaydım
Değerler yok olmuş, bozulmuş düzen
Ülkeyi hep yediler, doymak bilmezler
Garibanın hakkını, asla vermezler
Yerler yetim malını, haram demezler
Seksen altı milyonu, görmüyor beyler
Kendine tabi etti, bütün basını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!