Mezar taşı ustası anlattı ben yazdım.
Yazdıklarımdan ürktüm.
O beğendi ama.
Neyse, işte şiir.
....
Önce,
Ayaktan başlarmış karıncalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ürperdim...Tebrikler sayin Dal..Sevgilerimle: Samanyolu (Nigar Yildiz)
Bir leylak kokusu duyarmışsın
Bahar vakti.
Anlarmışsın ki,
Mezarın çiçek açmış.
Ve...
Eski unutulmuş mezarlara
Sende katılmışsın.
tebrikler kardeş güzel şiirin için selamlar
Turhan Toy
Keşke onların birinde ben olsaydım dediğimiz anlar olmadımı hepimizin oldu.Bazen kıskanır bile oluyorum ne kadar güzel sessiz sakin maske yoktur orda neysen o oluyorsun işte yalandan dolandan yoksun ah mezarım ah diyorum sadece.Tebrikler neyse zikrin fikrinde odur.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta