Meydan Senindir Şiiri - Sadık Kocabaş

MEYDAN SENİNDİR
Ezelden beridir hürdür bu canlar,
Karanlık pusuyu mert olan anlar,
Damarda kaynayan kutsal bu kanlar,
Zulmün sarayını yıkar da geçer.

Hakikat bağına baykuş konamaz,
Yalanla, talanla menzil alınmaz,
Korkak olan bu meydanda barınmaz,
Yiğit hançerini çakar da geçer.

Bilim dedikleri sönmez bir çerağ,
Cahile uzaktır, ariflere bağ,
Aşılır elbet o dumanlı her dağ,
İlim bir sel gibi akar da geçer.

Sazın teli sızlar, perdesi inler,
Asırlık davayı erenler dinler,
Uyanır uykudan bütün şu tinler,
Gönül kandilini yakar da geçer.

Cumhuriyet haktır, sarsılmaz kale,
Düşürme bu yurdu dert ile hale,
Selam olsun her bir ulu çınara,
Güneş balçıklardan çıkar da geçer.

Laf kalabalığı değil, özümüz birdir,
Girdiğimiz meydan hep erliktedir,
Hak söyleyen her can bizde diridir,
Dünya gaileden bıkar da geçer.

Kimin kılıcıdır bu keskin kalem?
Titretir yerleri, duyar el-alem,
Kimseden minnetle dilemez kerem,
Kalemsiz Şair bakar da geçer.