Hep el salladım ne zaman önümden geçse bu tren,
Ne hikmet ki bir daha gelmiyor bu trenle giden.
Okyanusun dibine yahut semayadır yolculuk,
Ahh... Kaybolan onlar değil aslında biz kaybolduk.
Şu küçücük dünyanın arzularında boğulduk biz,
Tam batıyorken; çırpınıp durmak ne kadar da yersiz.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta