Mevsimsiz Şiiri - Zehra Yücesan

Sokaklar eski bir hikâyenin sonu
Gökyüzü yağmurun habercisi
Rüzgâr yüzümü yakarken
Yanağımda kıştan kalan kırmızı küçük bir iz
İçimdeyse mevsimi olmayan bir yangın.

Bir şeyleri bekliyorum belki,
Ama kapıda ne ayak sesi var
Ne dönüp bakabileceğim bir yol.

Ağaçlar ellerini çekiyor dallardan,
Ben hâlâ bir şeylerin avucumda kalmasını bekliyorum.

Yine bir defter alacağım.
Belki bu kez sayfalar beni tanır.
Belki kendime varmak için
Biraz daha savrulmam gerekir.