Güneş boyun büker dağlar ardına,
Sararır yapraklar dalda son defa.
Hüzün düşer ömrün gurbet çağına,
Vakit geçit döndü kışı, borana.
Bir acı rüzgâr eser yollarından,
Ne goncalar soldu o dallarında.
Yaralı bir kuşun kanatlarında,
Kalan hatıralar düşer salına.
Takvim yaprağından ömür dökülür,
Bozkırın bağrına akşam sökülür.
İçimde bir sızı boyun bükülür,
Gidenler dönmüyor geri yoluna.
Dallardan koparken sarı yapraklar,
Yalnızlıkta uykuya dalar bağlar.
Arkasından bakıp nice duvaklar,
Gözyaşıyla ıslanır kuru yanaklar
Salim, bu sonbahar ömrün vaktidir,
Geçen her gün vuslatımın ahdidir.
Ayrılığın rengi hazan vaktidir,
Boyun bükmüş bekler durur yarına.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 00:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!