Ayrılıkların başladığı hüzün mevsiminde
Bulutlar bile gözyaşlarını tutamayıp ağlar gökyüzünde
İçimiz sıkılır,pek dışarı çıkmayız otururuz karınca gibi yuvamızda
Evde ise bir telaş vardır temizlik yapılır odalarda
Ülkemizde tadı bambaşkadır güzün
Biraz yoruluruz ama buna değer; kelimelerle anlatılamaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hem severim hem de hüzünlenirim nedense bu mevsimde? Tebrikler güzel bir anlatımdı...
Ayrılıkların başladığı, bulutların ağladığı, içimizin sıkıldığı bu mevsimde benimde sözlerim kifayetsiz kalır. Yüreğine sağlık sonbaharın tatlı hüznünü duydum bu şiirde.
Yerlerdeki sarı sarı yapraklar,bereketli o yağmurlar,güneş’in sıcaklığı...
harika bir anlatım güz sıcaklığı saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta