Mevsim Şiiri - Deniz Bekaroğlu Erdem

İçimdeki kordur gökyüzündeki yıldızlar
Geceleri sana uyandığımda yatağım soğuk, yitiktir aklım
Mavi kızıl, sessiz bir çığlık olur sonra adın
Çaresiz teslim olur sana en derin karanlıklar, usulca adım adım...
Gözlerindir içimde hoyratça çağlayan
Gözlerin... Ölürcesine sade ve çıplak
Ve henüz adı konmamış bir mevsimdir onlar
Kah deli tufanlara hapseder kah çöllere kurak
Gri bir gökkuşağı oysa şimdi hayat
Hani konacak yerin yoksa yalnız zulümdür oradan oraya uçmak
Dünü olmaz ne yarını saatler hep sensizlikten ibaret
Her nefesle alev aldıkça bu içimdeki ateş
Sade tenin bana topraktır
Ve sonunda bahşedilen sendense
Esas ıstırap elbet hiç yanmamaktır.