Mevlit Gecesi Şiiri - Ersin İlhan

Bir gece doğdu umut,
Karanlık geri çekildi.
Yetim bir gül açtı dünyada,
Adı rahmetti, adı Muhammed’di.

Gökyüzü eğildi yere,
Toprak nurla doldu.
Bir insan geldi insanlığa,
Merhamet onunla yol buldu.

O geldi;
Kırılanı onarmak için,
Yorulanı kaldırmak için.
Kalplere “emanet” demeyi öğretmek için.

Mevlit’ti bu gece,
Zaman gül kokardı.
Bir yetimin duası
Arşı titretti, insanlığı uyandırdı.

Biz neredeyiz Ya Resûlallah,
Adını anarken dilde,
Seni unutan kalplerle
Savrulurken bu gürültüde…

Tut elimizden bu gecede,
Sözümüz sana varmak olsun.
Yaşamak Sünnetin gibi,
Sevmek Sen’in gibi olsun.

Mevlit gecesi bu,
Nur iner yorgun gönüllere.
Bir salavat yeter bazen
Bir ömrü yön vermeye.