Mevlid Şiiri - Metehan Köse

Bu gecenin rengi başka,
Kokusu başka,
Adı bambaşka:
Mevlid…

Doğan bir güneş oldun
En karanlık hayatlara.
Yaşamaya zulüm denmişti
Hayat yerine…
Bu gece değişti
Yaşamın ismi
Hayat oldu.
Her şey gibi
O da dirildi…

Kalemlerin yazdığı aşk
Ten zindanında hapisti.
Şairler nefsin girdabında
Gayyalara gitmişti.
Doğduğun gece
Kalem değişti
Şiir değişti
Aşk hürriyete erişti…
Şairler senin üstüne
Söz söyleyemedi
Dinleyerek sözlerini
Doldurmayı seçtiler
Boş gönüllerini.

Sen doğmadan önce
Güzellik de gizdi
Güzellik sanılan şey
Yirmi senelikti.
Sen doğdun,
Sır çözüldü, aşikar oldu.
On beş asırdır hala
Güzelliğin değişmedi.
Zaten senin güzelliğin
Dünya için değil
Senin güzelliğin ebedi…

Bu gece her kavram
Asıl manaya erişti.
Manaya açık olanlar
Her manada derinleşti.
Gözleri, gönülleri
Kilitli olanlar
Ebedi azaba gitti.

Bu gecenin rengi başka
Kokusu başka
Adı bambaşka
Mevlid…